Projekt ECONUTRI został opracowany w celu zapewnienia naukowego wsparcia dla realizacji celów Zielonego Ładu UE, a w szczególności dla osiągnięcia celu polegającego na zmniejszeniu strat składników odżywczych pochodzących z biomasy organicznej i nawożenia upraw o 50%, przy jednoczesnym ograniczeniu zużycia nawozów o co najmniej 20% do 2030 roku. Aby przyczynić się do realizacji tego ambitnego celu, w ramach projektu ECONUTRI opracowuje się, optymalizuje, weryfikuje i demonstruje 24 innowacyjne technologie o dużym potencjale w zakresie ograniczenia emisji składników odżywczych w rolnictwie oraz poprawy efektywności ich wykorzystania. Większość tych innowacji opiera się na wcześniejszych badaniach i rozwiązaniach opartych na naturze o początkowym poziomie TRL wynoszącym 4–6, a w ramach projektu są one rozwijane w kierunku poziomu TRL 7–9 w warunkach operacyjnych.

Wszystkie te technologie razem tworzą zintegrowany i całościowy system zrównoważonego gospodarowania składnikami odżywczymi w rolnictwie. Łączą one w sobie recykling składników odżywczych i materiałów organicznych, utylizację odpadów biologicznych, nowatorskie nawozy i dodatki, technologie precyzyjnego i zmiennego dawkowania, systemy wspomagania decyzji (DSS) w zakresie nawadniania i nawożenia, narzędzia do zarządzania uprawami szklarniowymi i bezglebowymi, a także praktyki mające na celu ograniczenie emisji amoniaku i gazów cieplarnianych pochodzących z obór, obornika, magazynów i nawożenia polowego. W ten sposób ECONUTRI zajmuje się cyklem składników odżywczych jako całością, od odzyskiwania odpadów i opracowywania nawozów po pobieranie składników przez uprawy, gospodarkę wodną, redukcję emisji oraz praktyczne wdrażanie w gospodarstwach rolnych.

Aby ułatwić przekazywanie informacji o tych innowacjach oraz ich praktyczne wykorzystanie, przygotowano 30 streszczeń praktycznych (PA), zawierających zwięzłe i ukierunkowane na zastosowanie informacje na temat technologii uznanych za wystarczająco dojrzałe do praktycznego wdrożenia. Większość streszczeń ma jednolitą strukturę i obejmuje kontekst/opisany problem, proponowane rozwiązanie ECONUTRI, główne ograniczenia dotyczące zastosowań komercyjnych oraz perspektywy na przyszłość. Dzięki temu są one szczególnie przydatne jako krótkie narzędzia służące do przekazywania wiedzy użytkownikom końcowym i pośrednikom.

W celu zapewnienia przejrzystości i spójności naukowej 30 streszczeń podzielono na konkretne obszary tematyczne odzwierciedlające główne dziedziny badań ECONUTRI. Należą do nich:

Grupa 1: Odzysk składników odżywczych w obiegu zamkniętym i utylizacja odpadów biologicznych
Zawiera streszczenia dotyczące przetwarzania odpadów w surowce, kompostowania, przetwarzania pofermentu oraz odzysku składników odżywczych.

Grupa 2: Precyzyjne nawożenie i zmienno- dawkowe stosowanie składników odżywczych
Skupia się na narzędziach rolnictwa precyzyjnego służących do stosowania nawozów w odpowiedniej dawce i we właściwym miejscu.

Grupa 3: Nawadnianie z nawożeniem w szklarniach, nawadnianie oraz zarządzanie uprawami oparte na systemach wspomagania decyzji (DSS)
Dotyczy ona wyraźnie kontroli nawożenia i nawadniania w szklarniach, a w szczególności narzędzi DSS, nawadniania z nawożeniem, systemów recyrkulacyjnych oraz upraw szklarniowych – zarówno bezglebowych, jak i w glebie.

Grupa 4: Systemy upraw, żyzność gleby i poprawa efektywności wykorzystania składników odżywczych w oparciu o rozwiązania biologiczne
Obejmuje strategie agronomiczne i biologiczne mające na celu poprawę efektywności wykorzystania składników odżywczych poprzez stosowanie roślin strączkowych, nawozów biologicznych, bioaktywnych substancji roślinnych, substancji humusowych oraz praktyk ekologicznych.

Grupa 5: Technologia hodowli zwierząt, gospodarki obornikiem i ograniczania emisji
Obejmuje technologie mające na celu ograniczenie emisji gazów pochodzących z budynków inwentarskich, obornika, magazynów oraz systemów hodowli zwierząt

To ujęcie pokazuje, że ECONUTRI nie opiera się na pojedynczych innowacjach, lecz na zestawie wzajemnie uzupełniających się rozwiązań, które razem wspierają przejście na system rolniczy o charakterze bardziej obiegowym, zasobooszczędnym i niskoemisyjnym.

W streszczeniach praktycznych zwięźle opisano 24 technologie, które mają przyczynić się do ograniczenia zanieczyszczenia substancjami biogennymi oraz emisji w rolnictwie, w sposób zrozumiały dla osób niebędących ekspertami, a zwłaszcza dla rolników i innych specjalistów z sektora rolno-spożywczego.